نامه [ به آقاى سيد احمد خمينى ( جديت در تحصيل و تهذيب اخلاق ) ] زمان : 7 دى 1349 / 28 شوال 1390 مكان : نجف موضوع : شهريهء طلاب - جديت در تحصيل و تهذيب اخلاق مخاطب : خمينى ، سيد احمد بسمه تعالى احمد عزيزم مرقوم شما به وسيلهء آقاى على و اصل شد . سلامت شماها را خواهانم . راجع به مطلبى كه مرقوم شده بود ، بايد بگويم : « يك پول جگرك سفره قلمكار نمىخواد » « 1 » . من اكنون نفسهاى آخر عمر را مىكشم ، و آنچه گرفتارى دارم كافى است و ميل ندارم بيشتر كنم . زيادى كار به كلى وضع زندگانى را مختل كرده است . اميد است ان شاء اللَّه خداوند تعالى وسيله فراهم فرمايد كه بتوانم براى آخر عمر فكرى بكنم . فكرهاى شما - به حمد اللَّه تعالى - جوان و سرشار از اميد است و با فكر خسته و فرسودهء من جور در نمىآيد . آنچه از شما مىخواهم آن است كه با جديت مشغول درس و بحث ، و به هيچ وجه غفلت ننماييد ؛ و در خلال تحصيل به تهذيب اخلاق و تحكيم مبانى ديانت مقدسه كوشا باشيد . تا بخواهيد براى من فكر تشريفات و مشاورين و اصحاب باشيد ، من رفته‌ام . از قرارى كه از تهران نوشته‌اند معلوم نيست بتوانند به شهريه ادامه دهند ؛ من هم حدس مىزدم . لكن آقايان چون درست اطلاع ندارند پشت هم مىنويسند كه زياد كن ، زياد كن . داداش « 2 » دو روز سرماخوردگى داشت و تب مختصرى ، و به حمد اللَّه رفع شد و امروز و ديروز درس بود و اينجا هم آمد لكن دستش قدرى درد مىكند ؛ ممكن است از اثر سرماخوردگى باشد و مهم نيست ، ان شاء اللَّه تعالى خوب مىشود . به همشيره‌ها و خانم خودتان سلام برسانيد . ان شاء اللَّه سعيد و خوش باشيد . 28 شوال 90 - پدرت

--> ( 1 ) - ضرب المثل ايرانى ؛ به معناى اينكه چيز كم اهميت تشريفات نياز ندارد . ( 2 ) - آقاى سيد مصطفى خمينى .